Stel, je heet Peter Voets en je kan niet voetballen...

Moeten Web 2.0 toepassingen iets opsteken van de kritiek op Wikipedia?
Ik zal er niet om heen draaien: ik sta op Wikipedia. Toegegeven, er staan wat feitelijke onjuistheden in. Zo kan ik bijvoorbeeld niet voetballen, laat staan dat ik anderen kan vertellen hoe ze dat moeten doen. Maar goed, ik sta vermeld!


Zoals je waarschijnlijk weet wordt er de laatste tijd forse kritiek geleverd op deze wiki encyclopedie (kijk bijvoorbeeld eens op Wikiality.com). De kritiek richt zich op het amateuristische en hierdoor ongeloofwaardige karakter van Wikipedia. Het democratische principe dat iedereen eraan kan meewerken lijkt in de praktijk een zwakke plek te zijn. Teksten kunnen anoniem worden gewijzigd. Hierdoor zijn er gebruikers die onophoudelijk teksten van anderen redigeren.

Zelfs Lawrence Mark Sanger, medeoprichter van Wikipedia, deelt de kritiek en heeft zijn zinnen gezet op de nieuwe online encyclopedie Citizendium. Anoniem een bijdrage leveren is niet mogelijk bij 'a citizens' compendium of everything'. Iedereen blijft zo verantwoordelijk voor zijn of haar tekst. Daarnaast bestaat het plan dat de informatie wordt beoordeeld door een redactieteam van wetenschappers en intellectuelen.

Dat de uitgangspunten voor een website als Wikipedia moeten worden bijgesteld en dat er een alternatief wordt geïntroduceerd is op zich - zeker na verloop van tijd - niet zo verwonderlijk. Het neveneffect is wel dat aan het fundament van Wiki wordt geknaagd en misschien wel aan het 'sociale' aspect van de meeste Web 2.0 toepassingen.

Meer Web 2.0 toepassingen moeten een zorgvuldige afweging maken tussen kwantiteit (groei aantal aanmeldingen) en kwaliteit (doelstelling, gebruiksvoorwaarden). Zeker bij de introductie van een nieuwe site gaat alle aandacht uit naar het werven van zoveel mogelijk nieuwe leden / gebruikers. Onder het mom van 'we willen niemand afschrikken' wordt er minder gelet op de huisregels, de gebruiksvoorwaarden. Uiteraard zijn leden / gebruikers van levensbelang voor de levensvatbaarheid van een Web 2.0 toepassing, maar als dat uiteindelijk leidt tot onbetrouwbare informatie, zoals bij Wikipedia, wordt het doel ook gemist.

Ook zo lekker virtueel bezig?

Ik snap het niet. Kan iemand mij alsjeblieft uitleggen waarom niet zo lang geleden interactiviteit in was en waarom we nu zo nodig virtueel bezig moeten zijn?

Op MarketingFacts lees ik het volgende bericht van Annet de Graaf:

Iedereen is het er wel over eens dat de hype van Second Life haar hoogtepunt heeft gehad. En met concurrenten als het reeds gelanceerde Home van Playstation en de nog te releasen 3D p2p software Outback Online is het redelijk achterhaald om je als bedrijf of instelling uitsluitend op Second Life te concentreren.

Ik weet het niet Annet. Je zal me waarschijnlijk wel niet van deze tijd vinden als ik je vertel dat bij de eerste internethype iedereen het had over "interactiviteit". Ondernemend Nederland moest aan een site om "interactief te kunnen communiceren met de doelgroep"! Eigenlijk wilden we online aanwezig zijn en dat deden we door onze informatie te digitaliseren. Van interactiviteit was, uitzonderingen daargelaten, nauwelijks sprake.

Gelukkig hebben we nu Web 2.o. We spreken alleen nu niet meer over interactief maar over social. We hebben schitterende toepassingen op het gebied van blogs, social bookmarking, social news, wiki, etc. Met 'we' bedoel ik 'de consument' want het bedrijfsleven heeft nog geen goed antwoord op deze vorm van interactiviteit.

Daarom snap ik het niet. Het is misschien geweldig dat we nu een Platform Virtuele Werelden hebben. En dat er na Second Life nog veel meer te beleven valt. Maar weet je waarom het merendeel van de residents op Second Life teleurgesteld is in het bedrijfsleven? Slechte klantenservice en weinig interactiemogelijkheden (onderzoek Komjuniti).

Het bedrijfsleven moet daarom eerst 'social' denken, daarna pas virtueel.